|
Dusza Steller-Roztocki Szczypty aforystyczne Zmysły – materiał wybuchowy Serce – Kariatyda miłości Wierność – Dyżur moralności Zdrada –Przekradanie się z serca do serca Świecące oczy – Fosfor chciwej duszy Mrowisko – Gabinet pracowitości Retoryka korupcji –Przemawianie do ręki Lapidarny życiorys –Urodził się... Żył... Umarł... Jatki – Rzeźnia wojennego zdziczenia Motor poznania - Głód wrażen Spóźniony powab – Wdzięk starości |
Tadeusz M Kilarski
T o nie, że pióro wypadło z mej dłoni -Poezjo ! Ty jesteś - jak byłaś ! To nie komercjalizm Ciebie mi przesłonił Ni demon Mamony pisać mi zabronił - Ty żyjesz w mych żyłach !
Poezjo ! oazo w latach zabłąkania Przewodnia gwiazdo ostatniej nadziei - Pamiętasz dni wspólne ? - dusz naszych deptanie Samotność krwawiącą w szyderstwie wyśmiania Bo nas nie pojęli ?!!
Poezjo ! przecież czułem nie znając Twej twarzy Poddany Boga sekretom Każdy mówił, osądzał - głupiec, który marzy - Gdym Ciebie kreował z płateczków witraży - Poezjo moja ! ........ Elżbieto !!!!!
Baden, 1988 r. |