Witold Lesniak, Adwent 1998, Pro*CH POLSKI
Janowi Pylowi na Droge
| Wiosna Twej wczesnej mlodosci, |
| zlozonej w ofierze Ojczyznie, |
| byla Ci szkola milosci |
| tetniacej w chrzescijanskiej spusciznie. |
| Obmyta woda Jordanu |
| i Cialem wzmocniona w Betlejem, |
| w Hiszpanii oddana Panu... |
| A Pan zas: jak zechce, tak sieje: |
| Wiec wyslal Cie, Pyla Jana, |
| wzmacniajac oparciem w Twej Ewie, |
| nad Limat, w rodzaju kaplana: |
| "Nies z soba milosci zarzewie!" |
| Pedzony gulagu batem, |
| tak Domu Polskiego pragnales! |
| Jednosci sluzyles "latem": |
| te "Nasza Gazetke" poczales. |
| A jakze cenna sa slowa |
| oreza, jak w PRAWDY obronie |
| -jej BLASKU- walcza, gdy sowa |
| tak huka na wrogiej ambonie! |
| Na srebrne Gazetki gody |
| ta Prawda potezna wygrala, |
| nas chroniac od dalszej szkody. |
| Bezcenna Gazetka, choc mala! |
| Przyjm Tadziu podziekowanie, |
| ze Nasza Gazetka sumieniem: |
| Te dlugie druku litanie...! Jest ona |
| Twym dalszym ISTNIENIEM: |
| Owoce dala Twa jesien |
| wiec ufnie wygladasz swej zimy. |
| Minal Ci kwiecien, i wrzesien... |
| I w proch sie obrocisz, jak i my, |
| By Boga umilowanie |
| swietowac z Nim razem radosnie: |
| zbawienne przezimowanie |
| ku wiecznej niech wiedzie Cie Wiosnie! |