Tadeusza Wojnarskiego droga ostatnia...

Z ostatnim pozegnaniem – Czytelnicy i Redakcja NG

 

Zurych, wrzesien AD 1999

Za slowa wspolczucia i listy kondolencyjne

oraz za gesty lacznosci przy odejsciu

naszego kochanego

Tadeusza Mariana Wojnarskiego

gleboko wzruszeni – dziekujemy serdecznie.

Dziekujemy takze za kwiaty, wience i datki na pozniejsze ozdoby grobu jak rowniez na szpital tredowatych Jeevodaya i inne instytucje oraz za ofiarowane Mszy sw. w intencji Zmarlego.

Uroczystosc zalobna celebrowana z tak olbrzymim wyczuciem przez Rektora Polskiej Misji Katolickiej w Zurychu ks. Wlodzimierza Czerwinskiego i dwoch innych polskich duszpasterzy byla dla nas duzym pocieszeniem.

Rodzina Wojnarskich

Zürich, im September 1999

WIR DANKEN HERZLICH

Für die grosse Anteilnahme, die tröstenden Worte und Briefe und den vielen Zeichen der Verbundenheit beim Heimgang unseres geliebten

Tadeusza Mariana Wojnarskiego

Danken wir herzlich und berührt.

Ebenso verdanken wir die vielen Blumen, Kränze, Gaben für den späterenGrabschmuck, Spenden für das Aussätzigenspital Jeevodaya sowie die vieler Opfer für die heiligen Messen.

Besonders danken wir auch allen, die ihn mit Hingabe betreut und ihm ihre Zuwendung geschenkt haben.

Die Abschiedsfeier vom Rektor der Polnischen Mission in Zürich, Herrn Pfarrer Czerwinski,

und den beiden Konzelebranten so einfühlsam gestaltet, war für uns sehr tröstlich.

Die Trauerfamilie

 

ks. J.Szczesniak; ks. Z. Iwicki i rektor PMK w Zurychu ks. Wl. Czerwinski