Nie tylko tablice winnismy Kosciuszce...

 

Uroczystosci Kosciuszkowskie - 7 pazdziernik 2000 w Solurze

 

Po wielu miesiacach pracy, idea rzucona przez dr. Jana Konopke wypelnila sie realiami. Pani Verena von Sury Zumsteg - reprezentujac spolecznosc solurska i nizej podpisany w imieniu Polonii  - mieli zaszczyt i przyjemnosc odslonic w  holu hotelu "Krone" przy ul. Hauptgasse 64 tablice upamietniajaca przybycie gen. Tadeusza Kosciuszki do tego pieknego miasta przed 185-ciu laty.

 

Odslonieta tablica w hotelu "Krone"

Dlaczego 185? <<Fur einen aussergewohnlichen Menschen kann man auch einen aussergewohnlichen Jahrestag - zum Beispiel eben den 185. - feiern.>> powiedzial w swoim wystapieniu powitalnym dr Alfred Rotheli, b. Regierungsrat i b. rezydent Towarzystwa Kosciuszkowskieg reprezentujacy Rzad Kantonu Solury. To prawda, choc byl i inny aspekt, do ktorego wroce pozniej.

 

P. M. Welter

Wiceprezydent Miasta Solury  

 

Obchody zaczely sie Msza sw. w kosciele O.O.Jezuitow, ktora celebrowal Generalny Wikary z Solury ks. dr Rudolf Schmid w asyscie polskich ksiezy, w tym Rektora Polskich Misji Katolickich w Szwajcarii ks. dr. Krystiana Gawrona i ks. Wl. Czerwinskiego z PMK w Zurychu, ktorzy wyglosili rowniez  kazanie i mowe w trakcie Mszy. Wczesniej nizej podpisany pelniacy funkcje Glownego Koordynatora Zespolu "185" przygotowujacego te Obchody powital licznie przybylych uczestnikow.

Po Mszy przenieslismy sie do hotelu "Krone". Wprowadzenie zainicjowal inz. Benedykt Drewnowski - kustosz Muzeum Kosciuszki w Solurze. Przy tej okazji raz jeszcze wznowil idee powolania Fundacji Kosciuszkowskiej, ktora zabezpieczylaby staly byt Muzeum. Po nim zabral glos p. Matthias Welter przedstawiajac geneze i rozwoj stosunkow kulturalnych miedzy dwoma blizniaczymi miastami Solura i Krakowem.

 

inz. B. Drewnowski

- Kustosz Muzeum Kosciuszki w Solurze  

J.E.p. Marek Jedrys - Ambasador RP, pod ktorego patronatem honorowym odbywaly sie te Obchody, w swoim wystapieniu powrocil do burzliwego zycia Tadeusz Kosciuszko. <> powiedzial Ambasador.

 

Dr. Teresa Sandoz - vice dyrektor Muzeum Polskiego w Rapperswil w swoim interesujacym wykladzie przedstawila historie pamiatek po Kosciuszce w tymze Muzeum. Glos zabierali rowniez pp. Eugeniusz Nowak, inz. Zb. Skoczen - Prezes Raclawickiego Tow. Kulturalnego, nizej podpisany oraz bezposrednio przed odslonieciem tablicy dr  Jerzy Miodonski.

 

Sporym milym zaskoczeniem byla tak mocno reprezentowana obecnosc  przedstawicieli miejscowosci i towarzystw zwiazanych z postacia Kosciuszki - m.in. z Raclawic, Polanca, Miechowa i Szczekocin. Byl to zywy i widomy znak olbrzymiego kultywowania i szacunku dla Naczelnika. Nie zabraklo tez - o. czym

 

Pan E. Kowalski wrecza w imieniu delegacji z Lubonia podarunki numizmatyczne dla Muzeum Kosciuszki  

 

nalezy napisac - przedstawiciela Muzeum Narodowego w Krakowie wice- dyrektora p. Tomasza Zauchy

 

Z rocznica zbieglo sie wydanie cennej ksiazki "Listy T. Kosciuszki z Solury 1815 1817" w opravcowaniu dr. Jana Konopki. Te interesujaca pozycje wydawnicza, ktora mozna zakupic u autora badz w Muzeum Kosciuszki, polecam goraco wszystkim zainteresowanym losami naszego bohatera.

 

A teraz powroce do pytania poczatkowego - dlaczego wlasnie 185 rocznice postanowilismy uczcic. Ta uroczystosc miala zdecydowanie donioslejszy wymiar, anizeli mozna by powierzchownie sadzic. Tu nie chodzilo jedynie o te tablice pamieci. Nie tylko tablice winnismy Kosciuszce!

 

Chodzilo o zjawisko ponadczasowe - o czlowieka i jego wartosci. Gen. Tadeusz Kosciuszko jest polskim bohaterem narodowym. Jest takze bohaterem Stanow Zjednoczonych Ameryki Polnocnej, gdzie walczyl o wolnosc tego kraju. Ale gen. Tadeusz  Kosciuszko to przede wszystkim wspolobywatel wszystkich narodow ceniacych wolnosc i demokracje, uczciwosc i poszanowanie blizniego. Dlatego ta uroczystosc to nie tylko powod do dumy polskich emigrantow na goscinnej ziemi helweckiej, to takze powod do dumy naszych gospodarzy - narodu szwajcarskiego, u ktorego Tadeusz Kosciuszko znalazl spokoj ostatnich lat swojego zycia.

 

Ten narod zyje, ktory chroni swoja historie. W murach solurskiego Muzeum Tadeusza Kosciuszki jest czesc historii Polski i Szwajcarii. Chronmy to miejsce przeszlosci. Nie pozwolmy by to cenne Muzeum tak laczace nasze kraje zostalo zniszczone przez codziennosc i jej koniunkturalnosc  Przypomnienie istoty znaczenia T. Kosciuszki, podkreslenie  jego waznosci w kontekscie istnienia Muzeum w Solurze lezalo u podstaw dzialania Zespolu "185".

 

Na koniec kilka zdan na temat samego Zespolu. Nie doszlo by do tej uroczystosci , gdyby nie zaangazowanie grona osob, ktorym jako Glowny Koordynator pragne teraz serdecznie podziekowac. Dziekuje Jego Ekscelencji Ambasadorowi Rzeczypospolitej Polskiej w Szwajcarii - panu Markowi Jedrysowi za patronat honorowy. Dziekuje wladzom Miasta i Kantonu Solury za zyczliwe potraktowanie calego przedsiewziecia jak i pomoc w postaci sfinansowania przyjecia. Szczegolne podziekowania niech przyjmie  Kanclerz Miasta Solury p. Peter Gissiger za wieloletnie oddanie sie sprawie polskiej i Muzeum Kosciuszki w tym pieknym miescie. Jestem pelen uznania i szacunku dla  p. dr Jana Konopki, ktory byl pomyslodawca i glowna sila napedowa projektu. Wykonal olbrzymia prace administracyjno-organizacyjna, konczac jednoczesnie przygotowania do druku wspomnianej pracy "Listy T. Kosciuszki z Solury". Dziekuje p. inz. Benedyktowi  Drewnowskiemu, znakomicie koordynujacemu prace naszego Zespolu na terenie Solury. Dziekuje ks. Dr. Krystanowi Gawronowi Rektorowi PMK w Szwajcarii za poparcie moralne projektu oraz ks. Wlodzimierzowi Czerwinskiemu z PMK w Zurychu, ktory nie tylko wspieral nas duchowo, ale swoim spokojem i wywazonymi sadami lagodzil scierajace sie koncepcje. Slowa podziekowania naleza sie Attache Kulturalnemu Ambasady RP - pani Iwonie Swiatnickiej rzeczowo  reprezentujacej swoja placowke w kontaktach z Zespolem. I wreszcie dziekuje tym wszystkim, ktorzy posrednio poprzez sympatie i wsparcie finansowe calej akcji umozliwili zaplanowanie i przeprowadzenie tej uroczystosci. Wierze, ze to jest poczatek, pierwszy krok w kierunku zapewnienia trwalej egzystencji pieknego Muzeum  Tadeusza Kosciuszki, miejsca, ktore tak bardzo podkresla  przyjazn dwoch krajow, krajow, dla ktorych jedno jest sprawa najwazniejsza - umilowanie wolnosci !

 

Tadeusz M. Kilarski

Glowny Koordynator

Zespolu "185"