Wandzie spotkal los tragiczny. Po wtargnieciu Armii Czerwonej na terytorium Polski, zostala aresztowana i zeslana na Sybir, wlasnie za to, ze byla narzeczona wojskowego... Ponad 5 lat zyla w nieludzkich warunkach, o glodzie i chodzie. Nalezala do tych niewielu, co przezyli sowieckie obozy, a stalo sie to dzieki jej ladnemu glosowi. Proszono ja o spiew i za to dostawala kawalek chleba lub dodatkowa porcje zupy. Po zakonczeniu wojny, wycienczona wrocila do kraju, do Poznania.

Wierny narzeczony szuka jej bezskutecznie przez Miedzynarodowy Czerwony Krzyz, a gdy otrzymal paszport szwajcarski, jedzie do Polski. Po wielu trudnosciach odnajduje narzeczona i Wanda, jako "Signora Poprawa" przybywa do Szwajcarii, do Ziemi Obiecanej. Wiele lat mieszkali we wlasnym domu z ogrodem, w Sementynie. A drzwi tego domu zawsze goscinnie otwarte i jak pisal Adam Mickiewicz " i wszystkich w goscine zaprasza." Ilez osob przewinelo sie, a prawie wszyscy w potrzebie... Wandzia serdeczna, ubolewajaca nad losem kazdego zaraz myslala, czym ugoscic przybysza. Moze pamietala te czasy, kiedy cierpiala glod - i podnosila morale swoimi przysmakami, ktorych, jak u Rzepichy, nigdy nie brakowalo. Wraz z mezem - zalozycielem i Prezesem Honorowym Kola SPK w Tesynie, brala udzial we wszystkich naszych spotkaniach, a jej ladny glos dominowal w spiewach na naszych nabozenstwach.

Z oburzeniem przeczytalem artykul w Tages Anzeiger z 23.5.01 o poczynaniach pana Wernera Furrera. Pan ten legitymuje sie paszportem dyplomatycznym w zwiazku z pelnieniem funkcji Konsula Honorowego RP. Uwazam, ze czlowiek dwa razy zatrzymany przez policje za naduzywanie alkoholu i probujacy wykrecic sie od odpowiedzialnosci okazywaniem paszportu dyplomatycznego, ostatecznie skazany przez sad na kare grzywny i dwa miesiace wiezienia w zawieszeniu, nie powinien reprezentowac naszego kraju. Pomijam fakt, ze pan ten jest czlonkiem SVP; partii wrogo ustosunkowanej do obcokrajowcow.

Z powazaniem - Wieslaw Balikowski