Pismo wydawane przez Towarzystwo Dom Polski w Zurychu

Nr. 3 (222)

Rok XXIX  2002

Ktoras wiodla jak  bor pomrukow

ducha ziemi tej skutego w zbroi szereg,

prowadz nocne drogi jego wnukow,

bysmy milczac umieli umierac.

Ktoras byla muzyki deszczem

a przejrzysta jak swit i plomien

daj nam usta jak obloki niebieskie,

ktore czyste - pod toczacym sie gromem.

Ktora ziemi sie uczylas przy Bogu,

w ktorej ziemia jak niebo sie stala,

daj nam z ognia twego pas i ostrogi,

ale wloz je na czlowiecze ciala.

Ktora serce jak morze rozdarla

w synu ziemi i synu nieba,

o, naucz matki nasze,

jak cierpiec trzeba.

Ktora jestes jak nad czarnym lasem

blask - pogody slonecznej kosciol,

nagnij pochmurna bron nasza,

gdy zaczniemy walczyc miloscia.

21.III.44 r

Krzysztof Kamil Baczynski

         (1921 - 1944).