Tadeusz M. Kilarski

Andrzejowi N.

 

 

„Do kraju tego, gdzie kruszynę chleba...”

Było ideą Twoją nie nakazem –

Bo Polska w Tobie..... Polski Twej obrazem

Był również skrawek najczystszego nieba !

 

Wnosiłeś kraj swój w Rapperswilskie mury

Gdzie dziś dla wszystkich Muzeum jest znakiem

Tego co łączy Polaka z Polakiem -

Bo europejskiej cząstką  jest kultury

 

Ludowych pieśni i tańców bez liku

Ćwierćwiecze Polan pod Twoim władaniem

Ziemi helweckiej uroku przybranie

Tym co tak piękne od Tatr do Bałtyku

 

Znają Cię, cenią, na dodatek lubią

Bo nie masz w sobie arogancji bytu

Bo będąc w górze nie patrzysz ze szczytu

Na tych co w dole zrozumienie gubią

 

Ty wiesz, że w Tobie inność obca czasom

Tak naznaczonym ludzi oddaleniem 

Inne jest w Tobie życia nastawienie

Gdy brutalności świat realiów gaszą

 

Byłeś i jesteś – wierzę – pozostaniesz

Postacią twórczą polonijnej fali

Jednym z tych co Polsce siebie oddawali

Bez pytań o cenę... bo jesteś wyzwaniem

Czasu co przemija.... 

                                           Rumlikon,  2002