|
To drugie imię to tradycja rodzinna, gdyż
pradziadek zmarłego był zafascynowany Napoleonem i imię Bonapartego
przechodziło w rodzinie Meissnerdw z pokolenia na pokolenie.
Dzieciństwo Andrzej spędził w Buczynku,
gdzie rodzice jego mieli duży majątek. Późniejsze lata, to nauka w
Warszawie, w słynnej szkole dla
chłopców im.Wawelberga.
W czasie okupacji rodzina Meissnerów
przenosi się do Warszawy, gdyż dwór i cały majątek zarekwirowali Niemcy.
Gdy wybucha w stolicy powstanie, 21-letni Andrzej walczy pod pseudonimem
"Zbigniew". Przeżywa głęboko kapitulację i na polecenie dowódcy
powstania gen.Bora-Komorowskiego, wraz ze swoim 3.Batalionem Pancernym
poddaje się do niewoli. W konsekwencji pobyt w Stalagu Sanbosten koło
Bremen, a następnie Markt Pongan w Austrii.
Wyzwolony przez Armię Amerykańska zgłasza
się do II Polskiego Korpusu we Włoszech, dowodzonego przez generała
Andersa. Przydzielony zostaje do czołówki naprawczej w Galatone, a potem
Lecce. Wkrótce zostaje oddelegowany do Mediolanu na wyższe studia
politechniczne.
W 1947 r. wraca do Polski i kontynuuje
studia na Politechnice Warszawskiej, której bronił w czasie powstania.
Studia ukończył z tytułem magistra inżyniera i przez następnych 6 lat
był starszym asystentem na swej uczelni.
W 1957 r. przyjeżdża do Szwajcarii i
osiedla się w Vevey. Po 31.latach pracy (Atelie Meccanic) przechodzi na
emeryturę i przenosi się wraz z żona Adimaldą do Tesynu, do
Davesco-Soragno. W swym nowym domu, pełnym polskich pamiątek mają
spędzie resztę życia. Niestety w ostatnich latach zaczęło zdrowie nie
dopisywać. Adi otoczyła męża troskliwą opieką i pielęgnacją i można
powiedzieć, że to ona podarowała mu kilka lat życia. Prochy Andrzeja
Napoleona zostaną przewiezione do Warszawy, na powązkowski Cmentarz
Wojskowy.
Składamy kondolencje żonie, córce,
braciom.
Anna Zymon-Stankiewicz
|