Trwa kolejny sezon działalności Towarzystwa

 im. Fryderyka Chopina w Genewie

 

Elżbieta Binswanger-Stefańska

Szwajcarscy wielbiciele muzyki Chopina wiedzą to od lat: każdego roku w marcu i listopadzie warto zarezerwować sobie kilka wieczorów na delektowa- nie się muzyką Chopina i innych znanych i mniej znanych acz ciekawych kompozytorów, bo z całą pewnością będzie jej można posłuchać w wybitnym wykonaniu. Dba o to założycielka działającego od sześciu lat w Genewie Towarzystwa im. Fryderyka Chopina (Société Frédéric Chopin Genève), zamieszkała od lat nad Jeziorem Lemańskim polska pianistka rodem z Gdańska, profesor w klasie fortepianu w Konserwatorium genewskim, Aldona Budrewicz-Jacobson.

 

Towarzystwo obrało sobie na moment swojej inauguracji oficjalną datę uro- dzin polskiego kompozytora, dzień 1 marca. Odtąd działalność Towarzystwa każdy sezon otwiera tego dnia a zamyka z ostatnim dniem lutego następne-

 

AldonaBudrewicz-Jacobson

go roku. Obecnie Towarzystwo liczy sobie około 180 członków i ma na swo- im koncie nie tylko organizowanie corocznych koncertów w marcu oraz listo- padowych dni festiwalowych. Organizuje także konferencje i kon- certy dobroczynne (m. in. dla dzieci głuchoniemych). Któregoś razu z inicjatywy Towarzystwa do Polski wy- ruszyła grupa miłośników muzyki „Śladami Chopina”. W roku 2000 Towarzystwo ufundowało nagrodę na Kon- kurs Chopinowski w Warszawie, którą otrzymał pianista francuski, polskiego pochodzenia Nikolas Stavy. Towarzystwo oferuje także stypendia dla rokujących nadzieję młodych muzyków w Polsce.

 

14 lutego 2004 odbył się w genewskim Konserwatorium koncert otwierający kolejny sezon. Założone właśnie przez Aldonę Budrewicz-Jacobson trio „Pomerania”, w którym obok pianistki biorą udział Isabella Klim (wiolonczela) i Piotr Plawner (skrzypce), wykonało między innymi Trio g-moll Chopina, Rapsodię Ludomira Różyckiego (1884-1953) i Trio Romualda Twardowskiego (ur.1930).

 

W listopadzie 2003 roku gośćmi Festiwalu im. Fryderyka Chopina byli Eugen Indjic i Cyprien Katsaris, Claus Reichardt, Krystyna Lawrynowicz, Alberto Nose, Waldemar Malicki i Tamara Granat. Koncerty miały miejsce w Wielkiej Sali Konserwatorium i w Collonge-Bellerive. W programie obok muzyki patrona Towarzystwa usłyszeć można było między innymi utwory Brahmsa, Beethovena, Schuberta, Schumanna...

 

Eugen Indjic, Franko-Amerykanin o rosyjskich korzeniach, rozpoczął swą muzyczną drogę w wieku ośmiu lat pod kierunkiem rosyjskiego pianisty Aleksandra Borowskiego. W wieku lat dziesięciu wziął udział w produkcji dla NBC TV, a od trzynastego roku życia występuje w salach koncertowych całego świata. Erich Leinsdorf, dyrygentlegenda, zaprosił go do współpracy z Boston Symphony Orchestra, Arthur Rubinstein zauważył u młodego pianisty niezwykłą muzyczną i techniczną doskonałość, Leonard Bernstein wyrażał się z ogromnym uznaniem o wykonawstwie Indjica. Swoje studia muzyczne Indjic kontynuował w Andover Academy i na Uniwersytecie Harvarda. Od lat zasiada w jury międzynarodowych konkursów muzycznych, Chopinowskiego w Warszawie, im. Rubinsteina w Tel Avivie, festiwalu „Citta di Cantu”...

 

Urodzony w Marsylii Greko-Cypriota Cyprien Katsaris studiował w paryskim Conservatoire National Supérieur w klasie Aline van Barentzen, Monique de la Bruchollerie i Jean Hubeau. Jest laureatem licznych konkursow, m.in. Konkursu im. Królowej Elżbiety w Brukseli, Konkursu Cziffra w Wersalu, Young Interprets International Rostrum (1977). Występował z prestiżowymi orkiestrami takimi jak Berliner Philharmoniker czy Cleveland Orchestra między innymi pod batutą Eugene Ormandy, Leonarda Bernsteina, Christopha von Dohnanyi i Kurta Masura. W 1992 roku japońska telewizja wypro­dukowała 13-odcinkowy program z muzyką Fryderyka Chopina w interpretacji Cyprie­na Katsarisa. „Diapason”, liczące się na rynku francuskie pismo, którego tematem jest muzyka klasyczna, w 2001 roku zaliczyło pianistę do 100 najlepszych interpretatorów XX wieku.

 

W ciągu swojej działalności Towarzystwo zaprosiło do Genewy nie tylko wybitnych pianistów światowych jak Eugen Indjic, Marek Drewnowski, Jeremy Menuhin, François Chaplin, Rinko Kobayashi, Emil Naoumoff, Chris- tian Favre, Roy Howat czy Karol Radziwonowicz, ale także wybitne wokalistki Emmanuelę Deffai i Agnieszkę Wolską, oraz mistrzów skrzypiec takich jak Kaja Danczowska i Piotr Plawner, kameralistów z Trio Fennica i The Chopin Solists. Konferencje muzykologiczne zaszczycili swoją obecnością krakowscy profe- sorowie Karol Tarnowski i Mieczyslaw Tomaszewki. Dzięki udziałowi poety Krzysztofa Jeżewskiego (zamiesz- kałego na stałe w Paryżu) Towarzystwo proponuje nie tylko spotkania z muzyką ale także z poezją.

 

Aldona Budrewicz-Jacobson dba o różnorodność spotkań muzycznych, genewska publiczność miała okazję usłyszeć utwory takich polskich kompozytorów jak Moniuszko, Kurpiński, Paderewski, Karłowicz, Kilar, Górecki, Twardowski, Baird, Szymanowski w wykonaniu Orkiestry Kameralnej z Torunia pod dyrekcją Zygmunta Rycherta. Dzięki współpracy Towarzystwa z innymi polskimi organizacjami na terenie Szwajcarii Orkiestra dostała także zaproszenie w roku 2002 do Solury na uroczystość obchodów święta 11 listopada w Muzeum Kościuszkowskim. Wtedy to Zygmunt Rychert dzięki uprzejmości pani Suzanne Leisi Konopki wszedł w posiadanie kopii rękopisów kompozycji muzycznych Tadeusza Kościuszki. Mało kto wie o tym, że wielki naczelnik sam komponował utwory muzyczne. Do dziś zachowały się dwa polonezy i walc. Orkiestra Filharmonii Bałtyckiej wykonała je w lipcu ubiegłego roku na Festiwalu w Lublewie pod Gdańskiem, w instru- mentacji Zygmunta Rycherta.

 

W roku 2002 organizatorka sama wystąpiła w roli wykonawcy. W sali koncertowej Konserwatorium rozbrzmiał w jej wykonaniu Koncert Fortepianowy C-dur z roku 1813, zapomnianego polskiego muzyka Franciszka Lessla (1780-1838). Koncert spotkał się z entuzjastycznym przyjęciem krytyki a publiczność obdarzyła pianistkę mo rzem kwiatów. Franciszek Lessel, mimo że jego utwory nieczęsto rozbrzmiewają w salach koncertowych, należy do najbardziej utalentowanych kompozytorów tworzących w okresie przedszopenowskim. Lessel, uczeń Haydna, obraca się w kręgu środków technicznych Mozarta i Haydna. Stylistycznie jego utwory zaliczane są do klasycyzmu. Lessel pozostając w konwencji współczesnych mu środków stylistycznowarsz- tatowych świeżością stylu z lekkim zabarwieniem elementami muzyki ludowej już nieśmiało zapowiada pojawienie się nowego stylu – romantyzmu, w którym muzyka ludowa odegra niepoślednią rolę. Lessel jest autorem utworów symfonicznych, dwóch koncertów fortepianowych, utworów kameralnych, pieśni, kompozycji fortepianowych (sonat, fantazji, wariacji). Najwybitniejszym utworem Lessla jest Koncert Fortepianowy C-dur składający się – zgodnie z klasycznymi wzorami tej formy – z trzech części: I część – Allegro brillante z długim wstępem orkiestralnym, część II - Adagio (A-dur), powolna i liryczna – oraz najefektowniejsza część III  Rondo, nawiązująca do stylu mazurkowego. Suwerenne, pełne wdzięku i lekkości współczesne wykonanie utworu przez Aldonę Budrewicz-Jacobson powoduje, że Franciszek Lessel zostaje na zawsze w pamięci słuchaczy.

                                                                                              Elżbieta Binswanger-Stefańska

 

Adres: Société Frédéric Chopin Genève

Case postale 18  1222 Vésenaz/Genève Tel/Fax: 022 772 02 50