L A U D A T I O
Jego
Ekscelencjo, Szanowne Panie i Panowie, drodzy Państwo !
Jest to dla
mnie olbrzymi zaszczyt i satysfakcja mogąc uczestniczyć w tej
dzisiejszej, niezwykłej uroczystości w Ambasadzie Rzeczypospolitej
Polskiej w Bernie z okazji uhonorowania Krzyżem Kawalerskim Orderu
Odrodzenia Polski - Andrzeja Nurkowskiego, postaci niezwykłej i
niecodziennej. Postaci, która od ponad 35 lat należy do osób najbardziej
czynnych w działalności polonijnej będąc obecną przy wszystkich
ważniejszych wydarzeniach polskiej diaspory w Helwecji. Postaci
powszechnie lubianej, cenionej i szanowanej za otwartość, bezkonfliktowy
charakter i umiejętność dialogu.
Do
Szwajcarii dotarł Andrzej przez Jugosławię i Włochy w roku 1970. Rok
później na spotkaniu gwiazdkowym w Zurychu po raz pierwszy zetknął się
ze środowiskiem polskim pozostając wierny tym kontaktom do dnia
dzisiejszego i tworząc jeden z najbardziej polskich domów jakie są na
terytorium Konfederacji.
Nie zabrakło
go i wtedy, gdy na początku lat 70-tych inż. Janusz Morkowski szukał
ludzi chętnych do pomocy przy odbudowie Muzeum Polskiego w Rapperswilu.
Właśnie wtedy zawiązała się nowa organizacja "Koło Młodych" w której
władzach Andrzej był bardzo aktywny.
W tym też
okresie rozpoczęła się współpraca „Koła Młodych” z Towarzystwem „Dom
Polski” w Zurychu, którego prezesem był Tadeusz Wojnarski, późniejszy
założyciel „Naszej Gazetki”. „Koło Młodych” weszło w skład Towarzystwa,
a wzajemna współpraca zaowocowała znakomitymi efektami - Dom Polski w
Szwajcarii stał się rzeczywistością.
Powierzoną
funkcję kierownika Klubu „Dom Polski”, piastował Andrzej przez lat 12.
Był również współorganizatorem wielu ciekawych spotkań klubowych – m.in.
z Wojciechem Młynarskim, Jackiem Kaczmarskim, Wojciechem Fibakiem,
zespołami „Mazowsze” i „Wielkopolska”. W latach późniejszych – już sam
zorganizował występy "Piwnicy Pod Baranami", kabaretu "Pod Egidą",
kabaretu "Kalambur", Tadeusza Woźniaka, chóru Politechniki Wrocławskiej
czy zespołu "Jaromiry". Pomagał też od strony technicznej przy
organizacji imprez Maryli Rodowicz, Andrzeja Rosiewicza, Jana
Kobuszewskiego, Natalii Kukulskiej i wielu innych. W klubie poznaje
Barbarę Ahrens Młynarską, co daje początek ich znakomitej współpracy,
która zresztą trwa do dnia dzisiejszego.
Miał Andrzej
i pasję drugą. Tą pasją jest prowadzony przez niego ludowy zespół
taneczny "Polanie". „Polanie” to ewenement w skali nie tylko
europejskiej – blisko 30 lat pod rządami jednego sternika. Swoimi
występami zespół wzbudzał olbrzymie zainteresowanie nie tylko wśród
Polonii, także wśród Szwajcarów. Zespół tańczył i śpiewał na wszystkich
spotkaniach 3-majowych, 11-listopadowych, noworocznych i z okazji
obchodów „Dnia Uciekiniera”. Tańczył także na zaproszenia firm
szwajcarskich. W latach osiemdziesiątych, w okresie swojej świetności
„Polanie” liczyli ponad 40 osób, z własną kapelą i własnym małym
chórem. Od roku 1982 przez pięć kolejnych lat brali udział w
Międzynarodowym Festiwalu Zespołów Ludowych w Zurychu.
W sierpniu
1983 roku należy Andrzej Nurkowski do współorganizatorów „Zlotu Polaków
w Rapperswilu z okazji 300-lecia odsieczy wiedeńskiej”.
Czerwiec
1984. Szwajcaria gości Papieża Jana Pawła II. Witają Go i „Polanie”
swoim występem w Lucernie. Wystąpią przed Nim raz jeszcze w listopadzie
1987 roku w Watykanie na dziedzińcu przed Bazyliką. Później, na małym
placyku, po oficjalnych uroczystościach, kiedy Jan Paweł II wyjdzie do
swoich rodaków, uklęknąwszy otrzymuje Andrzej najwspanialszą nagrodę za
swoją wieloletnią pracę dla Polonii – błogosławieństwo naszego
genialnego Polaka...
I dzisiaj
pozostaje Andrzej czynnym w działalności polonijnej pomagając przy
organizacji spotkań kulturalnych. Zespół „Polanie” przyłączył do zespołu
„Piast” pragnąc zachować ciągłość tradycji polskich zespołów ludowych. W
roku 2003 na Walnym Zebraniu został wybrany Prezesem Towarzystwa „Dom
Polski”. Organizacji. „Dom Polski” bez domu – jak mówi z nutą goryczy.
Ponad 35 lat
dla Polonii. Zawsze taki sam, otwarty, uśmiechnięty, skromny i chętny do
pomocy. Do pracy pierwszy, przy pochwałach i oklaskach stojący z boku.
Niewielu jest działaczy polonijnych, którzy wykonali tak olbrzymią pracę
na przestrzeni tylu lat. To stawia Andrzeja Nurkowskiego w rzędzie
najbardziej zasłużonych, popularnych i lubianych postaci naszego
środowiska polskiego w kraju Wilhelma Tella.
Szanowni
Państwo! To zaledwie zarys, drobne elementy barwnego życiorysu,
życiorysu, w którym do pryncypiów należało pragnienie czynienia czegoś
dobrego dla Polonii i kraju swojego pochodzenia – Polski, bo jak mawiał
- nigdy dosyć tego co należy uczynić dla Niej !
Drogi Andrzeju !
Gratulując Ci z całego serca, powtórzę
raz jeszcze…
„Do kraju tego, gdzie kruszynę chleba...”
Było ideą Twoją nie nakazem –
Bo Polska w Tobie..... Polski Twej
obrazem
Był również skrawek najczystszego nieba !
**********************************************
Byłeś i jesteś – wierzę – pozostaniesz
Postacią twórczą polonijnej fali
Jednym z tych co Polsce najlepsze oddali
Bez pytania o cenę... bo jesteś wyzwaniem
Czasu co przemija....
Dziękuję Państwu…
