W  5-tą  rocznicę  zgonu   Śp.  Suzanne  LEISI  KONOPKA

( 20 lipiec  2004 - 20 lipiec 2009 )

 

 

 ELEGIA  ku  Pamięci  Suzanne 

 

 

Co serce dało, w ziemię tą wysiałem,

I była przy mnie Żona, anioł na bezdrożach,

I była Ona wszystkim: sercem, duchem, ciałem,

I szła wraz ze mną razem, jak poranna zorza.

 

I szłaś tak ze mną razem aż do zmroku nocy.

Pamięć i serce zachowa tę chwilę jedyną,

Gdy cicho szepnęłaś: „Wszystko w Boga mocy”

I odeszłaś ode mnie w żałoby dał siną.

 

Mijają dnie i noce, jak nurt wody cichej,

Płynącej w dal nieznaną sercu, co w niej tonie.

Dziś ono w głębiach katakumby żywej

Bije codziennym rytmem, w żałobnej zasłonie.

 

Myśl ma o Tobie żywszą iż życie nieznane,

Bo przecież wiem, że jesteś; żyjesz w mej modlitwie,

I choć Twe ziemskie jestestwo zostało zabrane

Odczuwam Twą dłoń pomocną na tej ziemi niwie.

 

I modlę się do Matki, którąś pokochała,

Niepokalanej naszej z Częstochowy wzgórza,

Która nas łaską opieki Swojej obdarzała,

Abyśmy stale trwali razem u stóp Krzyża.

 

Niech Chrystus Miłosierny Pokojem obdarza

Twoje i moje serce, co złączył Swą Wolą.

Niech Cię światłością wieczystą zbawienia otacza,

I dla mnie, wędrowcy ziemi, zostaje ostoją.

 

O Matko litościwa, co łzy nam ocierasz

Z oczu i serc spłakanych do krańców wytrwania,

Źródle łask i dobrodziejstw, którymi nas wspierasz,

Wiedź nas do Chrystusa drogą wszechoddania.  

 

                                                                                                 J. A. K.

 

Genewa,  lipiec 2005 r.