Tadeusz M. Kilarski

                       ..................

Czas..... słońce..... radość..... i ludzkie istnienie.....

Śmierć..... noc..... smutek..... losu przeznaczenie -

I ty !..... Gdzie koniec ?..... Gdzie początek ?.....

Przecież przemijanie ?!…….

Jest szczęście - ktoś bajał….. lecz śmierci zaraniem

To szczęście - tego nie powiedział !

Sięgnąłem po nie..... uniosłem..... niczym Hostię Świętą.....

Wysoko ponad myśl ludzką..... zrównałem je z Wiarą !

Obojętność tylko..... z rodu mnie wyklęto -

Z rodu ludzi szczęśliwych.......

Próbowałem pokochać - lecz czymże kochanie

Rzeczy martwych.......

Zlepek ślepca, clowna, dziwaka, upiora,

Szczątki ludzkich pragnień złączone nadzieją,

Która z rana ginąc - każdego wieczora

Wstawała do życia.......

Kraków, 29.05.1977 r