Tadeusz M. Kilarski   

     

         ....................

 

Jesteś tej ziemi najbarwniejszym kwiatem...

Zródłem najczystszym... natury oddechem...

Pluskiem fali ..... utkanym cudnie babim latem...

Lasu szumem, co wraca nie ginącym  echem...

 

Jesteś tej ziemi błękitu przestrzenią...

Rosy łzą, co zwilża źbła trawy spragnione...

Barwami nadziei co się w tęczy mienią...

Dobrem, które w Tobie jest urealnione...

 

Jesteś tej ziemi chwilą ukojenia...

Modlitwą spokoju ..... uśmiechu radością...

Myślą, która pozwala na sen zapomnienia...

Jaźnią egzystencji ..... cudowną wartością...

 

Jesteś tej ziemi - i moim -  w z r u s z e n i e m...

 

Baden, 1988 r.